Reisverslagen

    Oktober 2004    Maart 2006    November 2006    November 2008



Bezoek projecten in Ghana, Stichting Afrikaad
22 maart 2006.

Verslag: W. Schriek

Rond acht uur in de avond zetten wij, Erik en Winia, onze eerste voet op Afrikaanse bodem, Accra. De temperatuur was aangenaam en gevuld met Afrikaanse geuren (om een indruk te krijgen: het rook net als in Aad zijn magazijn).
Agyei, zijn vrouw Jane en Kwame stonden ons al op te wachten en brachten ons naar het hotel.
De eerste drie dagen zouden wij ons "toeristisch" bezig houden en waren Agyei en Kwame onze begeleiders.
Zondagavond hebben we Aad opgehaald van het vliegveld.

Maandag.
Deze dag gingen we een zijarm van het Voltameer over, op weg naar Akatsi. Onderweg langs diverse mensen waar Aad contact mee heeft.
Wij zijn in de havens van Tema geweest en gezien waar de containers met goederen aankomen, bij de pottenbaksters die speciaal voor ons lieten zien hoe een dergelijk pottenbakproces nu gaat, gezien hoe een zeef de ene keer voor het malen en zeven van meel wordt gebruikt en de andere keer voor het maken van cement.
Deze avond halen we het nog net om voor het donker bij het resort te zijn, want rijden in het donker heeft toch wel wat risico hier in Ghana.

Dinsdag.
Deze dag werd heel bijzonder. We gingen het eerste project bezoeken; de school in Vume. Vanuit Nederland hebben we deze school gesponsord met basisschool Het Kompas, dus ik ben wel heel benieuwd hoe het zal zijn.
Het was heel speciaal om de weg af te draaien en de rimboe in te rijden naar een dorp. De mensen herkenden de bus al en kinderen sprongen achterop de bus en reden mee. De mensen waren erg blij om Aad weer te zien en we werden hartelijk welkom geheten.
Na allerlei formele begroetingen, die overigens wel heel hartelijk waren, gingen we op bezoek bij de school. Een hele kinderschaar liep achter ons aan. Daar stond de school net als op de foto!
Na wat rond gekeken te hebben, de dozen en materiaal uit Nederland stonden er echt, en contact met de leerkrachten gemaakt te hebben werd ons verteld dat de kinderen een muziek optreden voor ons wilden doen!

Klik op de kleine foto!
  Als vorsten zaten wij daar, heel speciaal en erg mooi.
  Hierna hebben wij samen met de kinderen ook nog een Nederlands   spelletje aangeleerd; de mosselman. Grote hilariteit maar het ijs was nu   wel gebroken. Na nog wat bezoekjes bij nog meer lieve mensen, zijn we ’s middags de waterputten gaan bekijken.
Een vooruitgang was al dat de Queensmother en soort grote tank met regenwater had waar de schoolkinderen gebruik van mochten maken. Hier zat in ieder geval “schoon” water in.
Waar de dorpelingen normaal water uit moeten halen is niet meer dan een kuil in de grond waar regenwater in opgevangen wordt, dus modderig en vies!
Ook komt hier nog eens bij dat de kinderen dit moeten halen en deze kuil ligt toch wel zo’n 2 km buiten het dorp en het is een heel gewicht voor die kinderruggetjes!
Hier moet verandering in komen en het lijkt dat we op de goede weg zijn, want er is een wichelroedeloper die in de omgeving al diverse plekken heeft opgespoord waar water zit. We besluiten contact met hem te leggen en een afspraak te maken.
Een enerverende dag, morgen gaan we weer terug om wat van het onderwijs te zien.

De volgende dag lijkt het bij aankomst of je in een warm bad stapt zo vriendelijk zijn de mensen. Ze willen allemaal aan je zitten en bij je zijn. (zachtjes hoor je “de mosselman” op de achtergrond neuriën.)
Deze dag hebben we met de schoolkinderen de eclips meegemaakt, een aparte ervaring! Ook mochten we bij een Engelse les aanwezig zijn en hebben we met de leerkrachten gesproken over wat zij nu op school echt nodig hebben.
Gewapend met het lijstje kunnen we in Nederland weer aan de slag gaan want we kunnen deze mensen echt helpen!
Na een maaltijd die speciaal voor ons was klaar gemaakt, hebben we een afspraak gemaakt om morgen met de wichelroedeloper terug te komen om op zoek te gaan naar mogelijke waterplaatsen.
Op weg naar ons resort zijn we nog bij Kentewevers langs geweest en hebben gezien wat een arbeidsintensief gebeuren het is om een Kentekleed te weven.
Werd de volgende dag toch wel met een speciaal gevoel wakker, vandaag waterplekken zoeken, wie weet kunnen we deze mensen helpen in hun eerste levensbehoefte!
Na de wichelroedeloper opgehaald te hebben reden we weer richting dorp. Na zo’n derde dag herken je de mensen en het was weer fijn om er te zijn. Geen tijd verspilt en aan het werk.
Met het hele dorp liepen we achter de man aan en er heersten een zekere spanning. Er zijn 9 mogelijke plekken gevonden. Daar moet er toch wel 1 met water bij zijn!
Ook zijn we met de wichelroedeloper en wat dorpelingen naar “ons” andere projectdorp (Xantroli) gegaan en hebben daar ook gelopen, daar hadden we minder geluk: 3 mogelijke plekken. Maarja één is al genoeg!
Helaas moesten we eind van de ochtend alweer afscheid nemen, want we hadden nog een lange autorit voor de boeg. We komen hier zeker terug om te helpen, maar ook omdat we hier vrienden hebben gemaakt! We zullen dit dorp niet gauw vergeten.
Via de Akasumbo-dam naar Kukurantuni, om hier weer te overnachten.

Vrijdag een lange autorit op weg naar Kumasi. We zijn vroeg vertrokken en waren begin van de middag in Kumasi. Ons doel was de bronsgieters bezoeken. Deze mensen werken nog met de verloren wasmethode. Een ingewikkeld proces met was, brons en klei.
De dingen die ze maken zijn erg mooi. Na weer leuke kontakten met de mensen en een rondwandeling door het dorp, zijn we naar ons hotel gegaan en hebben we lekker uitgerust van de afgelopen dagen.
Zaterdag, deze dag gingen we met Kwame en een andere jongen naar Kumasi. Aad had nog wat zaken te doen dus die ging niet mee.
Met zijn vieren gingen we weer met de trotro op weg naar de grote stad. Wat een stad, het is dé handelsstad van Ghana en al de grote wegen leiden hierheen. Nou dat was te merken, wat een mierenhoop van mensen, verkeer, handelswaar en geuren!
En wat waren we blij dat we twee Ghanese vrienden bij ons hadden! Het was leuk om ook dit meegemaakt te hebben, maar het stond in schril contrast met het vriendelijke dorp van gisteren.

  De volgende dag zijn we op weg gegaan om de waterpompfabriek te   gaan bekijken. Via iemand in Nederland hadden we dit adres gekregen.   We hebben heel wat pompen en putten gezien.
  De pomp zag er goed uit en we hebben contact gelegd om hier mogelijk verder mee samen te werken en te gebruiken in Vume (en mogelijk ergens anders).
In de middag kwamen we, door prachtige natuur, in Begoro (het dorp waar Agyei’s ouders wonen) aan.
Na ingecheckt te hebben zijn we naar de andere school van ons project gegaan. Dit zag er heel anders uit maar was nu natuurlijk gesloten, omdat het zondag was.
Een eerste bezoekje aan Christie het schoolhoofd met de afspraak dat we morgen langs wilden komen. Hierna naar Agyei’s ouders waar het erg gezellig was.
Dit is toch wel heel bijzonder en speciaal, zo die contacten met de mensen thuis!

Maandagochtend bezoek aan de school in Begoro. Wat een goed georganiseerde school. Als ik dat zo bekijk verschilt dat niet veel met de scholen in Nederland.
Alleen wij hebben de financiën en materiaal en moeten zij het doen met het enthousiasme en inzet van de leerkrachten!
  Want mede door de inzet van dit hoofd en support van de Stichting, is   er nu ook een computerlokaal voor de leerlingen. De trots van de school.
  We hebben diverse lessen bijgewoond en het ging allemaal zo   vriendelijk en georganiseerd.
Natuurlijk hebben ook zij een lijstje mogen maken met dingen die zij nodig hebben en daar kwam heel specifiek uit wat ze graag per leergroep willen hebben.
Hier zit duidelijk voortgang voor de kinderen in en kunnen we zodoende iets bereiken! Waard om met de Stichting te blijven ondersteunen.
Eind van de ochtend moesten we weer richting Accra. Onderweg hebben we nog een kralenfabriek bezocht, waar ons werd verteld hoe glaskralen gemaakt worden.
Dat is iets anders dan de plastickralen die wij kennen. Vanavond alweer de laatste nacht in dit mooie, vriendelijke land.

De volgende ochtend zeer luxe ontbeten aan het strand! Hierna hebben we nog wat plaatsen en mensen bezocht en zat het er voor ons, Erik en Winia, alweer op.
Aad bleef nog wat langer om wat zaken te regelen. Rond negen uur in de avond vlogen we weer terug naar ons eigen, rijke land.
Het was een reis met heel veel indrukken en onvergetelijke ervaringen.
Er wordt goed werk verricht door de Stichting en er is nog een heleboel te doen.
We hebben veel film en fotomateriaal en gaan enthousiast aan de slag om mensen in Nederland over Ghana te vertellen.

Binnenkort is er ook een leskist over Ghana beschikbaar. Mocht u nog vragen hebben of iets meer willen weten neem dan gerust contact met ons op.

Terug naar boven